[website maken] [website bouwen] [Fidom]
[Ebeltjes]
[Steenbeek]
[Kerk-Organist]
[Concert-organist]
[Componist]
[Dirigent]
[Docent]
[Leerlingen-WHZ]
[Biografie]
[Discografie]
[Services]
[Producten]
[Links]
[Leerlingen-WHZ]
[Lambregtse]
[Luuk-Bruinink]
[index]
[Jan Willem Docter]
[Hein de Graaf]

Hein de Graaf

Jan Willem Docter

Luuk Bruinink

Arno Lambregtse

ROMANTISCH ORGELUUR

DOORNSPIJK – De bekende organist Jan Zwart heeft ooit gezegd dat het veel moeilijker is een concert te geven op een klein dan op een groot orgel. Als dat waar is, moeten de concerten die organist Willem Hendrik Zwart geeft op het orgel van de Gereformeerde kerk in Doornspijk een extra uitdaging vormen.

Datzelfde geldt ook voor zijn leerling Wim Magré die in deze serie eveneens enkele concerten voor zijn rekening neemt. Weliswaar is het Doornspijkse orgel een goedklinkend instrument, maar met haar bescheiden dispositie heeft het toch beperkte mogelijk-heden. Zwart opende met de bekende 6e Sonate van Mendelssohn-Bartholdy. Ondanks zoals gezegd de betrekkelijk bescheiden middelen wist Zwart van het openingsnummer toch een zeer verzorgde en aantrekkelijke uitvoering te geven. Van Bach stond daarna diens Praeludium und Fuge H-moll op het programma. Van César Franck had Zwart deze avond diens meesterlijke "Pièce Heroique" gekozen. Hij wist van dit werk een muzikale en boeiende vertolking te geven. Het meest hebben we echter deze avond genoten van de 1e Sonate in G-moll van R.L. Becker. Met name het Scherzo en de Toccata werden met grote gedrevenheid, muzikale zeggingskracht en grote virtuositeit ten gehore gebracht. Het Doornspijker orgel beluisterden wij hier in al haar zeggingskracht. Natuurlijk werd het concert besloten met enige koraalbewerkingen van de vader van de concertgever, Jan Zwart. Het was een feestelijke afsluiting van een interessant en sfeervol orgeluur in de Geref. kerk van Doornspijk waarvoor men de concerterende organist terecht dank bracht.

(Verkorte) Tekst: Maarten Seijbel

'Organist zijn is een heel mooi beroep. Maar ook een zwaar beroep. Ik ben benieuwd hoe de jonge generatie het gaat doen. Geloof maar dat het voor die jongens niet meevalt. Je zult maar een concert gegeven hebben waarvan je dacht, nou, dat liep aardig. En de volgende dag lees je in de krant dat je maar weer les moet gaan nemen. Dat tikt aan hoor! Maar ja, als je het goed doet, dan krijg je nu eenmaal veel kritiek. Hoor je nooit wat, dan deugt er iets niet. Ik ben trouwens blij dat de jonge generatie weer Jan Zwart speelt. Van de oudere generatie hoor je dat toch weinig. En als ze het al eens deden, dan bleken ze meestal geen antenne te hebben voor de uitvoeringswijze. Ik heb toen wel eens gedacht joh, waarom ga je niet eens met Asma praten? Daar kon je toch horen hoe het moet. Maar dan zeggen de heren, 'Wat, ik weer op les?' Maar dat bedoel ik ook niet. Ik bedoel gewoon dat je bij elkaar onder een kop koffie die muziek eens doorsnuffelt en het klankidioom bepraat. Waarom kan dat nou niet? Moeilijk hoor, dit orgelwereldje.'

  

Berend van Steenbeek

Jan Ebeltjes

Hans Fidom

+

Recensie

+

Willem Hendrik Zwart :


 Docent